Posts

Posts uit juni, 2020 weergeven

Tweelingen

Afbeelding
Twee eenden

We zijn twee eenden
van bruingrijs aardewerk,
braaf, behoedzaam

als vakeconomen
van een ministerie,
gapen we
ins Blaue hinein. Tweelingen We zijn
tweelingen van
zacht goud,

we delen
drie heupen. Idool en spadeMarmerbeeldjes, derde millennium voor Christus
Je bent een
violinvormig idool,

ik ben een spade. Ik zocht je in 
de diepe prehistorie
zoals
ik je nu zoek, in de luchthartige middag,
in de beslotenheid van de avond,
in de bezwete ochtend. Ik ben een spade. Jij bent een
violinvormig idool. Fragment Ik ben een fragment
van de rand van een pot
in de vorm van een toren. Jijmevrouw, jijbent de zittende vrouw. 
________________________________Een pdf is op te vragen bij Jos HoutsmaMeer poëzie op het gedichtenblog. Lees ook de lofzang op Nederland:Zwanen van Nederland .Ook als blog beschikbaar memoires uit een andere wereld:  Een bijdrage aan de strijden TerrorismebestrijdingEn een vertaling van het aangrijpende De dame van de camelia's van Alexandre Dumas fils.
Jos Houtsma op DBNL
De stem en de …

Tevreden

Stèle van Eannatum 
Hier begint de geschiedenis. Woensdagmiddag: ik sta in mijn wagen,
mijn baard
in de wind.

Donderdag:
mijn vijand, ellendige
booswicht, wringt zich
in duizend bochten, maar geen
kans op ontsnapping.

Vrijdag: mijn rechterhand
- wonder van evolutie -
hanteert een strijdknots,
mijn linker-

hand wurgt
een vogel: de spreeuw
van de ochtend.(Sumerisch monument uit de 25e eeuw voor Christus, nu in het Louvre.)TevredenKoning Assurbanipal doodt een leeuw De koning, hij richt
zich op, hij lacht tevreden.
“Kom maar,” zegt hij.

Zijn linkerhand
grijpt de leeuw in de manen,
zijn rechter drijft hem
een zwaard in de borst.
Door het hart.

Vóór de leeuw beseft
hoe hij is bedrogen,
is hij dood. De koning,
hij wist het altijd al,
hij lacht tevreden.(Reliëf British Museum)  De nachtPoortleeuw, Neo-Hittitisch, ca 800 v.chr.Istanboel De nacht is een leeuw
met geschubde manen,
een standbeeld van zwart basalt.

De nacht is een leeuw
die je vasthoudt in zachte kaken.
Je kermt van genot.

Een star gewicht
tuss…

Al wel, nog niet

Kamers in 19761. Firenze
In het zwaarburgerlijke Firenze waar
op je kamer je oren tuiten
van het verkeerslawaai en je
maar nauwelijks je weg kunt vinden

tussen kleedjes en vogelkooitjes, kan
de hospita zich niet verzoenen met
onze aanwezigheid. 
In de keuken,
waar ze thee zet tussen de afwas, vraagt
ze zich de hele middag af
of we niet stiekem op haar sofa neuken.

Maar daarvoor zijn we vooralsnog te laf.

2. Ongezien in het toilet De spijlen van
het bronskleurige ledikant
kletteren als je je beweegt

en het matras is een strozak
met vreemde bulten, maar
we slapen - in een geur van zweet –

iedere nacht als rozen, en ’s ochtends
gaan we ongezien met
de po naar het toilet.
3. Pisa
Er staat een raam open. Vanaf
het bed in de schaduw
lijkt het zonlicht heel kil en wit.

De muren zijn
volmaakte rechthoeken in
deze hoge,
naar kamfer ruikende kamer, want

voor niet-euclidische
meetkunde is hier geen plaats.  4. In je schoot
Maar toen we ijs aten op een terras
met het septemberzonlicht op ons vel,
jij in een…

Goden

Muren Tot drie maal toe wist Patroclus de muren
van het heilige Troje te beklimmen,
drie maal werden zijn vingers losgerukt
en werd hij in de regen teruggestoten

en zag hij door zijn tranen hoe er iets
boven hem uittorende, uit brons gegoten.
En de inktzwarte hemel daverde
van het stupide lachen van de goden.Tweegevecht van Paris en Menelaos Toen ze besloten om het bij te leggen
en de aanstichters van alles het samen uit
te laten vechten in een tweegevecht,
zodat de overwinnaar het gehate

geslachtsdeel van de ander voor de honden
kon gooien, zoals hij wilde,
werden de goden ongerust. Ze zonden
Athene uit als bode om hun dit

onraadzame voornemen te ontraden.
En met succes. De slachting werd hervat
en opgelucht stroomden de goden toe
en hadden weer tussen de norse strijders

hun gerechtvaardigd aandeel in het bloed.Goden 1.
Poseidon slaat geërgerd met zijn staart 
op het water. Gladde godinnen dansen 
in steeds wijdere kringen om hem heen. 2. 
En Hera, als een varken op haar sponde,
speelt met haar driedubbele…

Het boek van de wereld

Het varken en de muisDown to the times of Isaiah some of the Jews used to meetsecretly in gardens, to eat the flesh of swine and mice as a religious rite.
J.G. Frazer, The Golden Bough


1.
Vroeger waren het varken en de muis
heilig. We aten hen
heimelijk, in avondlijke tuinen,
terwijl we iets probeerden te begrijpen

van het bestaan. Onze wijsvinger leidde
een eigen leven, en draaide voortdurend
vaste krullen in ons vlassige haar.

2.
Onze voeten bewogen
heel de nacht rusteloos onder het laken.

Maar dat was vroeger. We zijn groot geworden
en we bewegen bijna niet meer, we
zijn zo zwart als oud ijzer nu. En vadsig

bekijken we het boek van de wereld.

We tellen huizen af als honingraten. Bij een los deel van Lane's Arabian Nights 1.
Op de brosse, vergeelde bladzijden
zijn de Arabische nachten nog steeds
donkerblauw en transparant

waarin amandelbleke gelieven
met behoedzame voeten koorddansen
boven de stad. En, hoger in de lucht,
jammerend, stormachtige horden djinns.

2.
Met porseleinen …

Mystieke meren

Mystieke meren
Vissers in lieslaarzen staan in het riet,
een lage zon over hun schouder. 
Mystieke meren, platte schalen van hier tot ver voorbij de einder. Vangen zij de geheime vissen van hun extase?  Meters en meters snoer verdwijnen
in de schemering. Vliegen sidderen op
het donkere water. De koele minnaar
Bij Le Bourg-d’Oisans
zag ik in 1981
tweehonderd icarusblauwtjes

die probeerden te neuken op
een bijna opgedroogde plas.

Kort is het leven, bruut.

Juli 2018Hagedissen in La Chapelle
Als je even zoekt
vind je overal
hagedissen, die,
zelf kleine juwelen, met de wantrouwende blik
van een vrek een grauw
stuk zandsteen omklemmen. Bergsalamanders1.
Weet je nog, Ted,
in de ijskoude ochtend
klommen we langs
een eindeloos pad “en serpentine”
van 1200 naar 2000 meter.

Onder ons, in
het dal, weet je nog,
dreven de daken
van de hutten op
een zilveren nevel,

de grashalmen, links
en rechts van ons,
stijf bevroren.
Toen kwam de zon op, zo rood
en pril als op de eerste dag.

En we zagen overal
voor ons op het pad,
ik weet he…

Petrarca

Petrarca, koning van de nacht
Op weg naar Rome, in de trein,
schreef ik als test een kort gedicht.
Later, tussen lyriek en leer,
stank van sigaretten en grijs licht,
keek ik voorzichtig om me heen: vrouw op een bank, kind voor het raam,
langzaam ontstaat een wolk van lach.
De tijd tikt als een veer die zich
ontspant, een traan die in
een trechter valt.

Petrarca, koning van de nacht.
Iedere kuch geregistreerd,
iedere kus wordt zuchtend in
een kleine rieten mand gebracht.In de karnton van Rome
Voorzichtig dalen we af in de karnton van Rome.
Overal claxons. Duiven verschansen zich tussen
het verkreukte papier van platanen.

We zoeken een weg tot waar
de groene Tiber tegen de kademuur kabbelt.
Er groeien hier elzenstruiken en magere wilgen,
tot manshoog opgesierd met tassen van plastic:
flarden in vrolijke kleuren die tonen tot waar
het water gestegen is bij de laatste overstroming.

Mooie, zwartharige meisjes laten hun kont zien
achter de ramen van een ziekenhuis zonder patiënten.

In de karnton van Rome, en e…

Palermo

Afbeelding
PalermoMaart 2012. Voor Marjolein Wortmann
1. Proloog

Alles altijd draait om betekenis -
die we niet kennen, maar die we aan geluiden,
aan bewegingen, aan kleuren hechten,
en die we omvormen, opslaan, vastleggen, want zo
doen we ons de zin van het leven cadeau. 2. Piazza Cassa di Risparmio
We zaten in de keuken met een jonge
Duitser nog even over de Hortus
te praten, Marjolein. Hij vroeg ons of
het niet een beetje vroeg was in het jaar.Dat wel, de oleander was nog niet
in bloei, maar er stonden al hele scharen
van citrusstruiken met hun fruit te pralen,
de irissen puilden uit de perken, parkieten vlogen
boven stammen met doornen en slangenbomen.Was Goethe hier ook? Onmiddellijk wordt 
de Italienische Reise op tafel gelegd.
Hij was hier in 1787, stellen we vast,
twee jaar voordat
de Hortus in de boeken open was.Daarna nemen we afscheid en vertrekken,
bonkend met onze Samsonite-koffers,
zeventig treden af, en door de steeg,
tot we het plein bereiken waar we met
een euromunt onze auto …