Posts

Rimbaud

  En vooruit, ook een plaatsje voor de adolescentenpoëzie van  Arthur Rimbaud:   De wolf huilde De wolf huilde onder de struiken en kotste de veren uit van de kip die hij op had gevreten - en ook ik weet niet meer wat ik kan. Het fruit en de sla en de prei en de glanzende kooltjes zijn rijp voor de oogst, maar de spin in de heg eet alleen maar viooltjes. Laat me slapen! O god, laat me koken op Salomons altaars totdat het kookvocht het roest overstroomt en uitvloeit in Susanna haar bad.   Ô saisons, ô châteaux O seizoenen! Kastelen! Wie is zonder gebreken!   O seizoenen! Kastelen!   Ik studeerde magie, en ik vond het geluk waaraan niemand ontkomt   en dat alles vermooit en verfraait als zijn Gallische haantje weer kraait!   Wat heb ik nog te verlangen? Het geluk heeft mijn leven gevangen,   het betoverde lichaam en ziel, zodat elke noodzaak verviel,   en ieder woord dat ik dicht, verwaait en gaat op in de lucht.   O seizoenen! Kastelen!   En wanhoop ik ooit aan de kunst, dan weet ik

Verlaine

  Een snufje Verlaine kan ook geen kwaad: Que ton vers soit la bonne aventure Éparse au vent crispé du matin Qui va fleurant la menthe et le thym… Et tout le reste est littérature.               Je vers dat moet als de natuur             in de frisse bries van de ochtend zijn,             geurend naar verse munt en tijm -                of het is maar literatuur. Paul Verlaine, Art Poétique Maneschijn Paul Verlaine, Clair de lune   Je ziel is een betoverd landschap, waar de gasten een bizarre maskerade opvoeren, dansend, musicerend, maar toch bijna triest in hun vreemde gewaden.   Ze zingen in mineur over het leven en over liefde en over liefdespijn en lijken niet om hun geluk te geven; hun lied vermengt zich met de maneschijn,   de kalme, trieste maneschijn: oase, waar vogels dromen in de bladerweelde, en waar fonteinen snikken van extase, fonteinen, groot en slank, met marmerbeelden.  In het gras Paul Verlaine, S ur l'herbe   De abbé leutert! - En u, markies, uw pruik

Situations

Hommage aan Pia Beck September in the rain Met Pia Beck aan de piano. Aan de bar mannen die altijd al oud waren, ogen berekenend, wel gladgeschoren   maar uit de huid kruipen al nieuwe haren. Onstuitbaar. Mannen, hongerig naar seks, want seks houdt mannen in beweging. Zij,   zijzelf, voor die vijfhonderd gulden fooi en drankjes van de zaak, wil ze niet zingen om maar te zwijgen over andere dingen.   ‘September in the Rain.’ Haar vingers gaan heel licht over de toetsen. Buiten staan de nieuwe patiënten al op te dringen. De beste seks De beste seks is koude seks, dat is in zoveel jaar ervaring wel gebleken denkt Pia Beck en niemand die   dat uit haar hoofd praat. En het beste haar is zilverkleurig haar, een helm die in   het licht van spotjes onbarmhartig glimt. Alles draait The windmills of your mind, een liedje van Michel Legrand, best goed, en alles draait en dat is waar je kroegpubliek mee paait.   Je hebt weer veel te veel gerookt en mee- gerookt, je keel is dik, en je krijgt de l

Baudelaire

Afbeelding
Aan de lezer Charles Baudelaire, Au lecteur   Door dwaasheid, dwaling, zonde en door gebrek aan moed wordt onze ziel geknecht, en wordt ons lijf gelaafd, we voeden het berouw, waaraan we zijn verslaafd, zoals een bedelaar zijn ongedierte voedt.   Zie, onze zonde is taai, en onze wroeging laf; een schuldbekentenis laten we duur betalen, waarna we onbezwaard weer door de modder dwalen: een valse tranenvloed wast onze vlekken af.   Aan onze kussens van ontaardheid vastgeklampt laten we Satan Trismegistos ons onthalen, terwijl het rijke erts van onze idealen in de hoogovens van zijn toverkunst verdampt.   We dansen op het lied dat ons de duivel zingt! Door elke smerigheid wordt ons gemoed bekoord. We dalen dagelijks af naar de hellepoort zonder te walgen van de duisternis die stinkt.   Zoals een lichtmis, die zich op het beurse fruit stort van het vrouwenvlees in een vuil hoerenkot, grijpen wij in het gaan elk clandestien genot, en persen er verwoed de laatste dr

Mr. Potato Head

Afbeelding
  Mr. Potato Head II Nu zelfs Mr. Potato Head, lees ik, genderneutraal wordt, kan ik ook mezelf wel toegeven: ja, in de wind, de zon van deze late winterdag, ben ik,   ondanks een nieuwe bril en koude wangen, en aangeboren eisen, en verlangen, en slechtverholen drang te domineren in niet al te genderneutrale taal,   diep in de diepte van mijn diepste wezen genderneutraler dan genderneutraal.  Wisselgeld Genderneutraal rook ik een sigaret bij de schoonouders voor de achterdeur waar iedereen me ziet, zodat ik niet   word aangezien  voor stiekem. Stiekem voel ik in mijn zak of ik nog wisselgeld heb. Antwoord: ja. Ik heb nog wisselgeld.   Ik heb nog wisselgeld. Een heleboel.  Politiek correct Had ik nog wisselgeld? Ja. Ik bedoel: waarschijnlijk wel. Een beetje. Niettemin, stel er maar niet te veel vertrouwen in.   Ik leef hoofdzakelijk op het gevoel. Ik lijk misschien oprecht, maar ben bevlekt met zware doses politiek correct.  Potato Head III Potato Head, vaak politiek correct maar

Waarheid

  Groepsreis In de bus De waarheid, denk je slaap- dronken, is kenbaar. Je staart naar buiten: de ramen zijn niet ondoorzichtig, de straat is de straat, de tijd  glijdt meter na meter voorbij. De zon komt op boven een rossige woestijn. Sfinxen zijn we. We zitten als zwarte klippen van waarheid  bokkig en stijf rij na rij in een gedetermineerde wereld.  Tai chi in Nieuwegein In een park in Batau Zuid De dood is de hoofdsponsor van het leven, maar Augustinus heeft de koekjestrommel niet voor niets voor ons op een kier gezet.   Toch, pas heel lang nadat Spinoza met het slijpen van lenzen was gestopt, sloeg de vrijheid toe. En Joop, ja, Joop,   zo onverzettelijk, en zo veel jaar voor ons in touw, schonk ons het volle pond van de vooruitgang pas daarna.   Even schaamden we ons voor de overdaad. Maar nu? De dood is uitgewuifd. We staan, verrukt als kinderen, wachtend op meer,   spiernaakt in de doorweekte dageraad.   De koekjestrommel : Fais ce que voudras,  Doe wat je wilt, de wet van R

Historische tour

  Vasco da Gama Vasco da Gama kwam in Calicut en zette er zijn lading op de kade: honing en olie, mutsen, Hollands laken,   maar de Calicutanen waren niet onder de indruk, zeiden ze, want zie, de armste scharrelaars uit Mekka komen   met mooiere cadeaus. De Portugezen lachten bescheiden in hun baard en streelden het weerbarstige brons van hun kanons.   Geen reden om zich nader te verklaren, dit was gewoon de eerste stap. Er varen   hierna meer schepen uit, veel meer. We zullen hun rijkdom oogsten. En ons zaad niet sparen.  2. Overal onderweg dat zelfde neerbuigende gedrag! ‘De handelswaar voldoet niet aan de normen.’ ‘Is  goedkoop.’ ‘Is onaantrekkelijk.’ Ja. Goed. Misschien.   Maar deze expeditie laat iets zien waar ongelovigen geen weet van hebben: echte meedogenloosheid. Zeuren mag, maar wie hun tegenwerkt, maken ze af.   3. De terugreis is een ramp. De meesten dood en de rest zozeer onder de indruk  van dat grote sterven dat ze nauwelijks nog praten. En hun kleren zijn versleten doo

Goedemorgen, hekje

  Goede morgen hekje Geboren in het gure jaar 1947 en opgegroeid in de jaren vijftig, kind van kurklak en eau de toilette,   wat moet ik doen als op mijn nadering het hekje al openklikt: “Goede morgen meneer Huitinga.”   Zeg terug: “Goede morgen hekje.” zeg: “Lekker weertje.” Maar hou verder voor alle zekerheid je mond.   2018   Tijdgeest Ik deed het ook, ik maakte nepaccounts en vulde die met gunstige recensies: “Huitinga is een fijnbesnaard persoon, je kunt met Huitinga verstandig praten.   Hij is schoon op zichzelf, je kunt de nachos uit zijn oksels eten. Als hij zich niet alle dagen scheert is dat omdat hij modelievend is en speels.”   Ik was naïef en te ambitieus, ik liet me al te graag complimenteren. Ik had een grote bek. Als ik lid van de VVD was, liet ik me royeren.   April 2018   Zwaluwen “Tja,” zeg je weifelend, en je kijkt in de spiegel aan de liftwand. Het fineer heeft zichtbaar pas een schoonmaakbeurt gehad. “Tja, lastig hoe je je moet kleden bij   dit weer.” “Hm,” zegt z

Rolling Stones

Als experiment op dit account: 12 liedteksten van de Rolling Stones, nog steeds The Greatest Band on Earth! Ik ken maar weinig zingbare vertalingen van hun liedteksten. Terwijl de muziek, hoe betoverend ook, zijn betovering pas krijgt als ze wordt aangestoken door de woorden. De teksten van de Stones doen niet onder voor die van de Beatles. De jaren zestig en zeventig komen stampend en schuimbekkend tot leven, maar Jagger en Richards schrikken er ook niet voor terug om door de Doors of Perception te gaan. Gimme shelter https://www.youtube.com/watch?v=6yGFuX2KDQs Ooh, een storm steekt op en mijn leven loopt gevaar! O, laat me ergens schuilen Of ik ga er aan!   Dood, jongens, hier maar een schot vandaan, hier maar een schot vandaan. Dood, jongens, hier maar een schot vandaan, hier maar een schot vandaan.   O, ik zie de vlammen laaien, van heel ver weg tot hier, over de hete kolen als een dolle stier!   Dood, jongens, hier maar een schot vandaan, hier maar een schot vandaan. Dood, jonge